Bir garip dünya,

Öncelikle Bayırköy’ün insanı çok sıcak,

170 nüfuslu köyün tamamına yakını geçimini kamyonculukla sağlıyor.

80 haneli köyde genç nüfus neredeyse yok gibi.

Bayırköy’ün bir tek kahvehanesi var, onunda inanın ismi yok.

Biraz gezdiğinizde havasının temizliğini, insanların sıcaklığını ilk anda hissedeceğiniz Bayırköy’de 2000’li yıllarda karşılaşılması oldukça zor bir durum yaşanıyor.

Çoğu yaşlı olan köylüler kahvehaneye geliyor,

Hem çaylarını yudumluyor, hem de traşını oluyor.

 “Olamaz mı, nüfusta azmış, böyle bir yol bulmuşlar” diye düşünecekte olabilir,

Bunları bir köy gezisinde gözlemlerim olarak sizlerle paylaşıyorum.

Yanıbaşımızda dünya başkenti İstanbul ve,

Yine yanıbaşımızda adeta tarihin kokusunu yansıtan,

Yeşilçam filmleri sanki her metrekaresine yansımış Bayırköy’ümüz…

İnsanların mutluluğu öncelikli,

 

***   ***   ***   ***

 

Kaymakam Ertan Peynircioğlu bayrağı öptü, ardından da Bayırköylü Şehit Babası Ömer Turan’a teslim etti.

Turan İlçe Şehitlik Mezarlığı önündeki anma programı süresince ağlamamak için zor tutmuştu kendini ancak,

Kolay değil,

Canından bir parçayı genç yaşta toprağa veriyorsun.

Ancak o parçanın ölmediğini bilmek bile yeterli,

Cennet kapıları açılmıştır onlara,

Ömer Turan büyüğüm ile önceki gün Bayırköy’de bir güzel çaylarımızı yudumlamıştık.

Bugün beni tekrar gördüğünde sevindi, yine sohbet ettik,

Sevinci kat be kat arttı bugünki anma programında.

Tabiiki herkes için hatırlanmak güzel bir duygu ancak,

Hoşçakalın…