Evin ya da otobüsün penceresinden dışarıyı mı? Hayat nasıl da akıp gidiyor görüyorsunuz değil mi? Sabah oluyor, evlerden dışarı fırlıyor, bir işlerin peşinden koşturuyoruz; akşam oluyor işten eve gitme telaşı, okul, alış veriş işleri.. Biz koştururken birileri izliyor bizleri… Yani hayatın akışını. Biz izlerken de başkaları koşturuyor akıp giden hayatın koşturmacası içinde.

 

Hayatı pencere arkasından izlemenin dışında neler seyrediyorsunuz?  Film mi? Eh okumuyorsanız izleyin tabi. En azından romanların görsel hali gibi sizlere bir şeyler anlatır. Seyrettiklerinizde kan, silah, öfke, saldırganlık olmadığı sürece seyredin seyredebildiğiniz kadar. Sinemanın, tiyatronun, filmlerin izleyicisi olun. Ama tv sadece ve sürekli televizyon ekranı başında değil; kimi zaman sahnelerin, o koca perdelerin, mekanların içinde, sinema ya da tiyatro koltuklarından da izleyin filmleri, oyunları. 

 

Neyi seyrediyorsunuz? Denizi ve dalgaları mı? Belli ki sakinleşmeye, kafanızdaki sıkıntıları, düşünceleri boşaltmaya ihtiyacınız var. Seyredin. Deniz ve dalgalar en ucuz depresyon ilacıdır. Ruhunuza iyi gelecektir.

 

Çoğumuzun seyrettiği şey de mutlaka; televizyondur. Orada neleri seyrediyorsunuz peki? (Hadi bu soruya da yanıtlar yazın. Cevaplarınızı bekliyorum.)

 

Dizi mi? Bitmek bilmeyen, beş dakikalık olayı yarım saatte işleyen, bir günlük konuyu bir haftada bitiremeyen diziler mi? Bazıları gerçekten eski eserlerden, tarihi konulardan oluyor ve öfke, saldırganlık aşılamadığı için, ahlak sınırları da aşılmadığı takdirde güzel olabiliyor. Seyredin. Hep iş yapıp, çalışacak değilsiniz ya. Biraz da başka yaşamları dizilerde izleyin. Yeter ki onlara özenmeyin, yaptıklarını yapmayın, onların anlattıklarından ders alın.

 

Başka ne seyrediyorsunuz? Haberler. Güzel. İzlenmeli. Hem de bir çok kanaldan. Tek taraflı, yanlı değil. İyisi kötüsüyle her kanalın sunduğu haberleri dinleyin. Kıyaslayın. Düşünün.Değerlendirin. 

 

Yarışma da seyrediyor musunuz? Varsa tabi. Ne kadar az bilgilendirici yarışmamız var değil mi? Bizi ve kafamızı çalıştıracak yarışmalar deyince aklıma 2 isim geliyor. Biri kelime oyunu, diğeri Acun’un “yetenek sizsiniz” yarışması. Yani hepimiz kafa ve beden çalışmasına dayalı yarışmalar olduğunu sanıyorduk ama sanırım Acun’unki ismi yanlış yazılmış, içeriği yanlış anlaşılmış, yanlış aksettirilmiş bir yarışma oldu. 

 

Acun’u bizzat tanımam ama önceki yarışmasında başvurmuş, yarışmış bir çok arkadaşım var. Yarışmayı izlemeye de gitmiştim ama ‘yetenek sizsiniz’e ben de sizin gibi seyirci oldum ekran başında. Seyrettim.  Gerek arkadaş ve aile çevremde, gerekse internette bu yarışma konusunda varılan kanının ‘yeteneksizsiniz” denilecek kişi ya da kişilerin seçilmesi temeline dayandığı düşüncesi oluşmuş. Hepimiz akıl ve beden çalışması ile elde edilen, gerçekten sanat adına bazı özellikleri taşıyan insanların yarışacağı insanların yarışmasını izleyeceğimizi düşünürken, kukla gibi taklit yapan ama aslında yetenek adına bir şey sergilemeyen ‘yeteneksizsiniz’ denileceklerin seçilmeleri ile tv.lerimizin kumanda tuşlarında seyrettiklerimizi değiştirmişiz. Öyle deniyor. İnşallah bu yorumlar Acun’a da ulaşıyordur. Aksi takdirde tv.de seyrettiklerimiz içinde ‘iyi’ diye tanımlayabileceğimiz bir yarışmayı daha ilk seferde harcamış olmakla kalacak ve bundan sonra yarışmaya gerçekten de ‘yeteneksizsiniz’ denilecek kişiler başvuracak. İnternette yazılan yorumlar bunu gösteriyor. 

 

Yetenek konusuna da bir gün değiniriz belki ama bugünkü konu seyretmek üzerine olduğu için yine seyretmekle bugünkü yazımızı noktalayalım. 

 

İster yolculuk sırasında pencereden başka evlerdeki hayatları, yapılan yemek hazırlıklarını ve çay sofralarını seyredin, isterseniz minik bir bebeğin ilk hareketlerini seyredin hayranlıkla, isterseniz kedilerin, kuşların sıcak havada serildikleri köşelerde nasıl keyif yaptıklarını izleyin, isterseniz sinema, oyun, sergi, tiyatro izleyin. Ne seyrederseniz seyredin ama boş bakmayın. Yeter ki baktıklarınızdan bir anlam, bir yarar sağlayın. 

 

Bir de ne olursa olsun; lütfen hayata seyirci kalmayın!

 

Yorum: Ayşegül TOKER