Sevgi, bitimsiz, yürek titreten, can alırcasına acıtan yüce duygu.

 

Bir mektup geçti elime bakkaldan aldığım pakete sarılmış kâğıt, kâğıdı açıp merakıma yenik düşüp okuduğum satırlar içime işledi.

 

Yüreğim buz kesti, sevgiliye yazılmış satırlar ok gibi tam hedefi vurmaktaydı sanki. İsimsiz mektubu sizinle paylaşmak istedim dostlar.

 

Mektup, hapishaneden yazılmıştı çarşambaları sevgilisini ümitle bekleyen, onu görünce yüreğine yıldızlar doğan on dakika görüşe izin verilen ayrılma zamanı yüreği aynı acıyı dağ gibi kavrayan ve bitmez gecelerde sadece sevgiliye susayarak sürekli yazan, sevgilisini kendince kendi yaşam doktoru yapan onunla yatıp onunla kalkan yaşadığı tutsak günlerini ona kavuşma hayaliye donatan kaderine asla boyun eğmeden isyanlarla dolu yüreğini sadece sevgilisi için attığı çığlıkla bastıran onurlu bir kişinin yazdığı satırları okurken düşündüm.

 

Nasıl bir yürekti nasıl bir duygu seliydi nasıl bir duruştu sadece bir tutam sevgiyle yaşayan bu ruh, o an anladım bir kez daha var olan insanlığımızın aslında gerçek oluşumu sevgiymiş hak edene sonuna kadar karşılık beklemeden verilmesi gereken tek güzellik.

 

Sadakat ise ilke olmalı diye sorguladım, heyecanlarımıza yenildiğimiz günlerde ne kadarda çok kayıptaymışız meğer tartışmalar hakaretler maneviyatı unuttuğumuz karmaşıklar ne çok kayıptaymışız oysa bir kez daha anladım.

 

Neydik biz? Neyin esiriydik sonu gelemeyen mücadelenin piyonu muyduk? İrdeledim kendimi acımasızca sorguladım yaşanmışlıkları ve geride bıraktıklarımızı. Acıdım kendimize ve sahip olmak istediğimiz sahip olamadığımız şeylere duyduğumuz hırslara evet hırslarımızın esiriydik çünkü bendik biz değildik paylaşmıyorduk artık ne acı.

 

Keşke susturabilseydim yüreğimi gücüm yettiği kelimelerle sıkı sıkıya sarıldım kalemime yazdıkça çoğalan ben, o an düşündüm bu sevgi seline layık görülmüş sevgili nerdeydi acaba?

 

Binlerce yok olmuşlar gibimiydi, hücrelerine kadar bağlanmış kişiyi yok sayarak, ona gelmiş bu dizeleri okuyup bir kenara sorumsuzca fırlatıp yoksunluğuna yenilerek gitmişmiydi, bakkal dükkânına düşürdüğü paket kâğıdına sahip çıkamayacak kadar aciz miydi? İsyanlarımla baş başa kalakaldım.

 

Kader mahkûmlarına…

 

Yorum: Belman AYDOĞAN