01 Ekim 2010 Cuma 00:06
BELMAN AYDOĞAN
SEVDAMDIN.
Seni kimseye soramadım, biliyor musun sevdiğim? Seni bir su gibi içtim ama kana kana değil sevdiğim. Demir parmaklıkların ardında, sen yoktun artık yanımda.
Ben, sensizdim, ekmeğim gibi, özgürlüğüm gibi, soluksuzdum nefesini almaya çalışan adam gibi âşıktım bir sana bir vatanıma, ama ne çare ayırdılar bizi bir anda adını koyamadığım sebepsiz yalnızlığımla.
Düşündüm, suçum neydi? Diye, oysa son derece insancıl, hatta hayvanlara düşkünlüğümden birazda hayvancıldım
Ben ideolojisini satmayan ve asla satmayacak insandım, suçsuzdum asla silah tutmadım, asla zor kullanmadım, sadece tartıştım, fikir ürettim paylaştım, acıdım ama acıtmadım, okudum, çok okudum, okuduğumu ürettim. Âşık oldum aşk oldum sevdama yükledim kalbimi, asla hiç kimseyi incitmedim.
Suçluydum, ne olduğunu bilmediğim günahların sahibesiydim. Yılmadım, kendimi anlatmaya çalıştım, dinlemediler anlamadılar sadece yargıladılar.
Savunamadım kendimi, ne hissettiğimi, ne beklediğimi çünkü dinlenmedim. Sadece kendi doğrularım için yargılandım.
Acıydı sevdiğim çok acı senden kalan anı, sadece mektubundu, defalarca okuduğum okudukça duygulandığım, acıydı sevdiğim çok acı anamın kokusunu, kuşun sesini, yaprağın hışırtısını, denizi özler olmuştum, yosun kokusu burnumda tütmekteydi.
Günlerim zehir gibi, şırıngayla zerk edilmekteydi sanki damarlarımı acıtırcasına, yoksunluk sevdanla.
Bazen, özgürlüğe uçmak için çırpınan kafesteki kuş gibiydim sevdiğim, ama yılmadım senliğimi bekledim, hasreti yaşadım, özlemi yaşattım, sevdayı hissettim aşkımı paylaştım, suçumu anladım!
Suçum sendin vatanım. …………..
İşte ben, bu uğurda asılacaktım, ama asla pişmanlık duymadım……
Yorum: Belman AYDOĞAN
Bu yazı toplam 212 defa okunmuştur
YORUMLAR (3) adet
Yazarın Diğer Yazıları