Polis görevi itibariyle; asayişi, amme, şahıs tasarruf emniyetini ve mesken masuniyetini koruyan, halkın ırz can ve malını muhafaza ve ammenin istirahatını temin eden, yardım isteyenlere, yardıma muhtaç olan çocuk, alil ve acizlere muavenet eden, kanun ve nizamnamelerin kendisine verdiği vazifeleri yapan silahlı icra ve inzibat kuvvetidir.

 

Genel olarak polis, bir ülkenin sükûn, güvenlik ve düzenini sağlamak ve korumakla görevlidir. Bunu yerine getirirken önceden belirlenmiş müeyyidelere uymakla yükümlü ve hükümet tarafından alınan ve yerine getirilmesi istenen kararların icrasını sağlamakla görevlidir. Gecen yıl kutlanan polis haftasında köşe yazmıştım işte bizim hayatımız Genç kardeşimizin yazdığı kompozisyonu dinleyince gözyaşlarımı kimse görmesin diye köşeye gitmiştim ve kararımı verdim. Sadece oraya konuk olarak gelenler değil herkes duysun diye aynen yayınlıyorum ve genç kardeşimi yürekten kutluyorum.

 

Hayat karmakarışık. Sokaklar yalnız. Rüzgâr sürüklüyor insanları acımasızca. Kimse bilmiyor nereye gittiğini. Kötülük çiçekleri açmış her yerde. Gündüzün üstüne karanlıklar çökmüş. Bunca karmaşanın içine itilmiş hayatlardan bizimkisi. Hayat kimine göre oyun gibi geliyor ama biz hayatın ta kendisini yaşıyoruz. Ben Bir Polis kızıyım ve yaşadıklarımızı kimse tahmin bile edemez. Kim izin verir dışarıdaki kötülükleri bile bile hiçbir can güvenliği olmadan babasının görevine gitmesine.

 

Ben her gün bu korkuyla yaşıyorum.Her telefon çaldığında ürperiyorum.Ya babama bir şey olduysa diye.Korkuyorum küçük bir çocuk gibi kaybetmekten korkuyorum.Çırpınıyorum ama kurtulamıyorum karanlıktan.Bu vatan uğruna kim kundaktaki yavrusunu bırakıp göreve gidiyor?Sırf biz başımızı yastığa rahat koyalım diye.Gazetelerden duyuyoruz.’’ekip arabası tarandı’’ polislere tuzak.Bir polis memurumuz mayına basarak şehit oldu’’ Bu haberleri duydukça daha da korkuyorum.Ya bu polislerin aileleri???

 

Güneş her gün doğup batıyor.İnsanlar tozpembe yaşıyor hayatı.Madalyonun görünen yüzünü görüyorlar.Ya görünmeyen yüzü???Bazen içinde kopan fırtınaları dindirmeye çalışıyorlar.Yaşadıklarını bize hissettirmiyorlar.Bazen hak ettikleri değeri alamadıklarını düşünüyorlar.Ama şunu unutmasınlar ki vatanları için evlatları,eşleri,anaları için her şeyi yapıyorlar.

 

Onların olduğu yerde güven,onların baktığı gözde umut,onların nefesinin olduğu yerde huzur var.Polisler olduğu sürece başımızı yastıklarımıza rahat koymaya devam edeceğiz.Onların yokluğu büyük korku…ama benim için hayat korkulara yenilecek kadar basit değil.Ben babamı her gün kendi ellerimle vatana,sizlere emanet ediyorum.Şimdi sıra sizde emanetlerinize sahip çıkın….

 

Yorum: Selim BEKAR