Efendilik mi Kaldı?

 

 

Sık sık gidip geldiğim İnegöl-Yenişehir yolu üzerindeki köylerde otostop çeken hemen hemen herkesi arabama alır ve onları gidecekleri yere kadar götürmeye gayret ederim.

Yine böyle bir yolculuğum esnasında, köylerinden Yenişehir’e doğru gitmek için elini kaldıran iki yaşlı amcayı arabama aldım.

Her ikisi de 70’ine merdiven dayamış ancak emekliliklerinin tadını çıkarmak yerine çalışmaya mecbur kalmışlar.

Anlattıklarına göre ailecek çiftçilikle geçiniyorlarmış, topraktan başka uğraşları da olmamış.

Yine kendi deyişleriyle “şehre inmelerinin” sebebi her ikisinin de ortak bir sıkıntısıymış.

Yanımda oturan çiftçi 20 ay evvel bir bankadan kredi kullanmış, kefili de arkamızda oturan arkadaşıymış.

 

Yorum: Tayfun Sırman

Arkadaşı da aynı zamanlarda bankadan kullandığı krediye kendisini kefil göstermiş. Böylelikle birbirlerine çaprazlama bağlanmışlar…

“Dolu vurdu, ürünler para etmedi, mazot zamlandı... şeklinde sıraladıkları olumsuzluklardan sonra arkada oturan amca sıkılarak anlatmaya başladı derdini;

“Hacı’nın (yanımda oturan) 100 bin, benim de 65 bin lira kadar borcum var bankaya, bir tökezledik bir daha toparlayamadık, ödeyemez duruma geldik. Faiz de işledi. Dün evlere ihbar gelmiş, banka müdürüyle görüşüp uzlaşmaya gitmeyi düşündük. Satacak bir ev kaldı bende, traktörü satsak olmaz, tarlayı satsak hiç olmaz . Artık hayırlısı…”

Sonra ekliyor; “Her akşam haberlerde aynı şeyler, başımızdakiler birbirlerine laf yetiştirmekten bizi unuttu, bu köylü ne yer ne içer, ne eker kafa yoran yok…”

Düşünebiliyor musunuz?

Milletin belki de en çok çalışanları onlar. Türkiye’nin tarım toplumundan, daha çağdaş bir topluma geçişinde ihtiyaç duyduğu enerjiyi ve kaynağı sağlamış olanlar yine onlar.

Evlerinde oturup torunlarını sevmeleri gereken yaştayken, geçim mücadelesi onları banka banka dolaşmaya itiyor.

İçlerinde bulundukları durum bireysel beceriksizliklerinin malî bir sonucu mudur bilinmez ama onların durumunda olan yüz binlerce çiftçimizin olduğuna eminim. Her ne olursa olsun bu yaştaki insanlar tarlasıyla bankası arasında mekik dokumamalı.

Yıllardır efendilikleri unutturulmuş bir sınıf olarak çiftçilerimiz, yakın gelecekte de bu ünvanlarını geri alamayacaklar gibi görünüyor. Belki daha önemli gördüğümüz gündem maddelerimiz tükendiğinde sıra onlara da gelir. “Artık hayırlısı.”