Bu Gazeteyi Kim Dağıttırdı?

 

 

 

MESS tarafından Yenişehir’de kurulmak istenen atık yakma tesisine vatandaşların büyük çoğunluğunun karşı olduğunu biliyoruz.
Bulundukları izole edilmiş çevrede konuşulanlardan olsa gerek bu gerçeği kabullenmek istemeyen tarafların olduğunu da biliyoruz.
Karşı olan Sivil İnisiyatif Grubu konuyla ilgili tavrını net biçimde ortaya koymuş durumda.
Bir de zararsızsa gelsin, zararsızsa gelmesin grubu var.
Ama her şeyden önce
“Ne karşıyız ne de değiliz, zararlıysa en önce biz karşı dururuz, zararsızsa kurulmasında sakınca görmediğimizi söyleriz…” şeklinde kurulan cümleleri samimi bulmadığımı tekrar ifade etmek isterim.
Haklı sebeplerim de var, hatta beni meraklandıran bir konu daha var.
Örneğin Bursa Hâkimiyet Gazetesi,
Yenişehir’deki satış rakamları belli, abonelik usulüyle satılmayan, bayilerden alınan bir gazete.
Geçtiğimiz Cuma günü çok sayıda esnafa ücretsiz dağıtıldığı iddia ediliyor.
Bu gazete bu şekilde dağıtıldıysa kime nasıl fayda sağlaması amaçlandı acaba? İçindeki hangi haber ya da köşe yazısında kimin işine gelen yazılar kaleme alınmıştı?
Bunları iyi düşünürsek ve ücretsiz dağıtıldığı iddia edilen gazete ücretini kimin finanse ettiğini öğrenirsek sonuca ulaşabiliriz. Yani bu tesisi kimlerin istediği sonucuna… Çünkü gazetenin o sayısında atık yakma tesisini isteyenleri memnun edecek yazılar var.
Bu da demek oluyor ki bu tesisin yapılmasını isteyen ama bunu açık açık söyleyemeyen bir grup da mevcut.
Belki biz sormadan bir açıklama gelir, bu gazeteyi ben dağıttım diyen bir babayiğit çıkar ve şöyle der;
“Ben bu tesisin kurulmasını can-ı gönülden istiyorum, hatta bu tesisin kurulması için üzerime düşen her görevi yaparım, hatta tesisin kurulmasını savunan gazetenin ücretini ödeyerek Yenişehir’de ücretsiz dağıttırdım…”
İşte samimiyet budur…


MUSTAFAKEMALPAŞALILAR’DAN ÖĞRENECEĞİMİZ ÇOK ŞEY VAR

Yenişehir’de kurulmak istenen atık yakma tesisinin bir benzeri Mustafakemalpaşa’nın İnatlar Köyü’nde kurulmak istenmiş ancak Mustafakemalpaşalılar ve İnatlar Köylüleri’nin büyük mücadelesi sonucunda bu tesis kurulamamıştı.
Onlar atık yakma tesisinden kurtuldular, sıra bizde.
Ama şu günlerde onların başında başka bir dert var;
Mustafakemalpaşa’da, ilk başvurusunu ‘demir-çelik, çinko’ olarak yapan, ancak daha sonra ‘baca tozu-tufal’ işleyeceği gündeme getirilerek ÇED raporu alan MARZİNC adlı fabrika…
Tesise karşı çığ gibi büyüyen tepkilerin olduğunu basından takip ediyoruz.
Son olarak,
Güllüce’den sonra Paşalar köyünde bir araya gelen 50’ye yakın sivil toplum örgütü temsilcisi, “MARZİNC’e geçit yok” yemini ettiler.
Sadece Bursa’nın değil Türkiye’nin en büyük tarım ambarlarından ikisidir Yenişehir ve Mustafakemalpaşa.
Onların bu mücadelesinden almamız gereken çok ders var.
Onlardan öğreneceğimiz çok şey var.